Jacques Honervogt, ca. 1650
EL MONDO AL REVES.
Jacques Hon(n)ervogt, geboren omstreeks 1583 in Keulen, vestigde zich na een opleiding van anderhalf jaar bij Thomas le Leu in 1606 als graveur en handelaar in prenten in Parijs . Hij werkte in de Rue St.-Jacques in La Ville de Cologne en overleed in 1666. In 1624 tot Fransman genaturaliseerd was hij ouderling van de Confrérie de la nation flamande in St. Germain-des-Prés. Ook was hij lid van een commissie die de eisen voor het meesterschap van graveurs opstelde. In 1613 kreeg hij opdracht van P. Firens voor het graveren van 8 platen met de werken van barmhartigheid en het laatste oordeel. Per plaat ontving hij 21 livres. Naast eigen gravures en anonieme prenten van populaire en religieuze onderwerpen gaf Honervogt werk uit van andere graveurs, onder andere Isaac Briot, Jerome David en Leonard Gaultier, die ook van Duitse afkomst was. Entretien Spirituel is een kerkboekje in-24, verlucht met een groot aantal gravures dat Jacques Honervogt in 1649 uitgaf. Zijn bundel Solitudo siue vitae patrum eromicolarum bevat meer dan 100 prenten van Jan en Raphael Sadeler en Adriaen (mogelijk ook Jan) Collaert naar Maarten de Vos. De prenten zijn deels copieën en soms in spiegelbeeld gedrukt met afwijkende onderschriften. Andere zijn van de originele opgewerkte platen gedrukt, waarbij de namen van de oorspronkelijke graveurs en uitgevers werden vervangen door Honervogts naam als uitgever. Op vallend is het adres: A Paris : Chez Iollain rue St. Iacques a la ville de Cologne. Dit wijst er op dat Honervogt samenwerkte met Gerard Jollain, die in 1667 zijn huis kocht daar als graveur en prenthandelaar tot 1685 werkte. In 1655 staakte Jacques zijn werkzaamheden en verdeelde de platen en handelswaar onder zijn 5 kinderen, waarvoor hij een levenslange lijfrente van 600 livres kreeg. Met Peter-Paul Rubens raakte Honervogt in conflict over het copiëren van Rubens' prenten zonder diens toestemming. Rubens genoot koninklijk privilege voor zijn prenten, die hij door gerenommeerde graveurs zoals Boëtius ŕ Bolswert onder zijn supervisie liet graveren. Honervogt verdedigde tot in hoogste instantie zich met de stelling dat de gravure tot de vrije kunsten behoorde waarop een privilege niet van toepassing kon zijn. In 1634 werd hij veroordeeld voor het copiëren van twee prenten met Christus aan het kruis. Saillant detail is dat de prenten werden vervaardigd in een periode waarin Rubens’ privilege was afgelopen en een nieuw nog niet van kracht was, maar een verklaring van Jacques Dupuy, conservator van de koninklijke bibliotheek gaf de doorslag. Volgens zijn verklaring waren de prenten al jarenlang gedeponeerd en dus beschermd.
Honervogts El Mondo al Reves, een ets met Spaanse tekst in 2-regelige verzen, is vermoedelijk slaafs gecopieerd naar de omgekeerde wereldprent van Jacques Ganičre. De afbeeldingen en teksten zijn vrijwel identiek. Op vijf rijen zijn de 29 genummerde en in elkaar overlopende taferelen afgebeeld; in het midden de omgekeerde wereldbol met de vier, naar buiten blazende winden.
Vindplaats: Bibliotheek van het Arsenal te Parijs. Afbeelding: Tristan, no. 94. Literatuur: Préaud p. 158. |
||
© 2001-2008 A.G.J.M. Borms. Bijgewerkt op 11 December 2009. Overname, copiëren en downloaden voor niet-commercieel gebruik van teksten en afbeeldingen is toegestaan onder vermelding van bron SGKJ/AGJMBorms. Contact centsprenten@xs4all.nl. |